Geschiedenis van de collectievorming
van het Instituut Collectie Nederland

De herkomst van de ICN collectie is complex en varieert van rijksaankopen uit de vorige eeuw, schenkingen en legaten, kunstwerken die zijn teruggehaald uit Duitsland na de Tweede Wereldoorlog) en werken die door de uitvoering van de Contraprestatie en de Beeldende Kunstenaarsregeling (1949-1987) in bezit van het rijk zijn gekomen.

U kunt de herkomst herkennen aan de letters vóór de inventarisnummers. Rijksaankopen uit de 20ste eeuw zijn te herkennen aan de letter K. Schenkingen en legaten zijn te herkennen aan de letters AB (of aparte letters die de schenking of het legaat aangeven). Belangrijke collectieonderdelen zijn de legaten van Willem van Rede, Theo van Doesburg, Dolf Henkes en Lambert van Meerten, en de schenkingen van Lucebert en Peter Struycken.

De objecten die zijn teruggehaald uit Duitsland na de Tweede Wereldoorlog hebben de letters  NK vóór het inventarisnummer. De kunstwerken van de Contraprestatie en de Beeldende Kunstenaarsregeling zijn de categorieën met de letters SZ, BK en DV. Sinds 1935 worden er ook portretten aan de staat geschonken. Zij zijn te herkennen aan een C-nummer, van Centraal Bureau voor Genealogie waar de werken in de jaren dertig werden ingeschreven.

De ICN collectie is divers van samenstelling. De collectie is te verdelen in beeldende kunst en toegepaste kunst. De helft van de collectie is beeldende kunst. Hierbinnen onderscheiden we  oude schilderkunst (4000 schilderijen) en moderne schilderkunst (6600 schilderijen), oud en modern werk op papier (39500 tekeningen en grafiek), beeldhouwkunst (3500 objecten) en overigen (3300 stuks). Binnen de toegepaste kunst onderscheiden we glas (3200 voorwerpen), keramiek (8800 voorwerpen), meubelen (5000 stuks), sieraden (800 stuks) en textiel (130 voorwerpen).

De ICN collectie wordt gebruikt voor de aankleding van openbare gebouwen en voor tijdelijke en permanente tentoonstellingen in het binnen- en buitenland.